🕌 មេរៀន៖ ការបួសខែរ៉ម៉ាហ្ទន
ស្វែងយល់ពីគោលគ្រឹះទីបួននៃសាសនាឥស្លាម ដែលជាខែប្រកបដោយពរជ័យ និងការអភ័យទោស។
⭐ សេចក្ដីផ្ដើម
ការបួសខែរ៉ម៉ាហ្ទន គឺជាគោលគ្រឹះ (រូកុន) ទីបួន និងជាគ្រឹះដ៏ចម្បងមួយនៃសាសនាឥស្លាម។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់កាតព្វកិច្ចនេះទៅលើជនមូស្លីមឲ្យបួសមួយខែក្នុងមួយឆ្នាំ ដើម្បីជាការដុសខាត់จิตใจ និងការកោតខ្លាចដល់ទ្រង់។
“ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! អល់ឡោះបានដាក់កាតព្វកិច្ចបួសមកលើពួកអ្នក ដូចដែលទ្រង់បានដាក់កាតព្វកិច្ចទៅលើពួកអ្នកជំនាន់មុនៗដែរ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ”។
🎯 គោលបំណងនៃមេរៀន
- ១. យល់ដឹងពីនិយមន័យនៃការបួស និងឧត្តមភាពរបស់វា។
- ២. ស្គាល់ពីឧត្តមភាពដ៏ប្រសើរនៃខែរ៉ម៉ាហ្ទន។
🌙 និយមន័យនៃការបួស
នៅក្នុងសាសនាឥស្លាម ការបួស គឺជាការគោរពសក្ការៈទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ តាមរយៈការតមពីสิ่งต่างๆដូចខាងក្រោម៖
- ការបរិភោគអាហារ និងការផឹក
- ការរួមភេទ
- និងប្រការទាំងឡាយណាដែលនាំឲ្យខូចបួស
ពេលវេលា៖ ចាប់ពីពេលហ្វាជើររះ (ពេលសឡាតស៊ូពុហฺ) រហូតដល់ថ្ងៃលិច (ពេលសឡាតម៉ាហ្គ្រិប)។
✨ ឧត្តមភាពនៃខែរ៉ម៉ាហ្ទន
ខែរ៉ម៉ាហ្ទន ជាខែទីប្រាំបួននៃប្រតិទិនឥស្លាម និងជាខែដ៏ល្អប្រសើរជាងគេបំផុត។ ខាងក្រោមនេះជាលក្ខណៈពិសេសមួយចំនួន៖
អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ “ខែរ៉ម៉ាហ្ទនជាខែដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានដើម្បីណែនាំដល់មនុស្សលោក...” (អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ៖ ១៨៥)។ នេះជាខែនៃការចង្អុលបង្ហាញមាគ៌ាត្រឹមត្រូវ។
អ្នកដែលបួសនៅពេលថ្ងៃ និងសឡាតតារ៉វ៉េះនៅពេលយប់ដោយជំនឿ និងស្វែងរកផលបុណ្យ នឹងត្រូវបានអភ័យទោសរាល់បាបកម្មដែលបានសាងកន្លងមក។ (ពូខរី៖ ២១០៤, មូស្លីម៖ ៧៦០)
ជាយប់ដ៏អស្ចារ្យបំផុត ដែលការសាងអំពើល្អក្នុងយប់នោះ គឺប្រសើរជាងការសាងអំពើល្អមួយពាន់ខែ។ យប់នេះស្ថិតក្នុងដប់យប់ចុងក្រោយនៃខែរ៉ម៉ាហ្ទន។
💖 ឧត្តមភាពនៃការបួស
១. ទទួលបានការអភ័យទោស
អ្នកដែលបួសដោយមានជំនឿ និងរំពឹងផលបុណ្យពីអល់ឡោះ នឹងត្រូវបានអភ័យទោសនូវរាល់បាបកម្មដែលបានសាងកន្លងមក។
២. ទទួលបានភាពរីករាយពីរដង
អ្នកបួសនឹងរីករាយម្ដងនៅពេលស្រាយបួស និងរីករាយម្ដងទៀតនៅពេលជួបម្ចាស់របស់គេនៅថ្ងៃបរលោក។
៣. បានចូលឋានសួគ៌តាមទ្វារ "រ៉យយ៉ាន"
នៅក្នុងឋានសួគ៌មានទ្វារពិសេសមួយឈ្មោះ "រ៉យយ៉ាន" ដែលសម្រាប់តែអ្នកបួសប៉ុណ្ណោះអាចចូលបាន។
៤. អល់ឡោះជាអ្នកតបស្នងโดยตรง
អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖ "...លើកលែងតែការបួសប៉ុណ្ណោះដែលវាគឺសម្រាប់យើង ហើយយើងជាអ្នកតបស្នងចំពោះវាដោយផ្ទាល់"។
💡 បុព្វហេតុនៃការបួស
១. បង្កើនការកោតខ្លាចអល់ឡោះ (Taqwa)
ការបួសបង្រៀនឱ្យយើងលះបង់នូវអ្វីដែលយើងស្រឡាញ់ ដើម្បីគោរពតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ។
២. ហ្វឹកហាត់ការលះបង់អំពើបាប
នៅពេលយើងអាចតមពីสิ่งที่ត្រូវបានអនុញ្ញាត យើងក៏អាចហ្វឹកហាត់ខ្លួនឯងให้ចៀសវាងពីสิ่งที่ត្រូវបានហាមឃាត់ដែរ។
៣. នឹកដល់អ្នកខ្វះខាត
ការស្រេកឃ្លានធ្វើឱ្យយើងយល់ពីความรู้สึกរបស់អ្នកក្រីក្រ และกระตุ้นให้เราចេះជួយเหลือพวกเขา។