បន្ដបេសកកម្មនេះជាមួយយើង ដោយគ្រាន់ ស្កេនរូបខាងលើ ឬចូលរួមយោបល់របស់អ្នកតាមរយៈ

ប្រការដែលនាំឲ្យខូចបួស

មេរៀន៖ ប្រការដែលនាំឲ្យខូចបួស

មេរៀន៖ ប្រការដែលនាំឲ្យខូចបួស

តើ​មាន​អ្វី​ខ្លះ​ដែល​អ្នក​តម​បួស​ត្រូវ​តែ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន? មេរៀន​នេះ​នឹង​បកស្រាយ​យ៉ាង​លម្អិត​អំពី​ប្រការ​ទាំងឡាយ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​តម​បួស​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ខូច​ខាត (ដាច់​បួស)។

៦ ប្រការ​សំខាន់ៗ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​បួស

ការបរិភោគ និងផឹក គឺជាប្រការចម្បងដែលធ្វើឱ្យបួសត្រូវខូច។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖

“ហើយចូរពួកអ្នកបរិភោគនិងផឹក រហូតទាល់តែផ្ទៃមេឃមានពន្លឺពណ៌សចេញពីផ្ទៃមេឃពណ៌ខ្មៅងងឹតនៅពេលទៀបភ្លឺ។ បន្ទាប់មក ចូរពួកអ្នកបន្ដការបួសរហូតដល់ពេលយប់។”

គម្ពីរគުރުអាន, ស៊ូរ៉ោះ អាល់-បាករ៉ោះ, អាយ៉ាត់ ១៨៧
Fruits and Water

ករណីលើកលែង៖

ប្រសិនបើជនណាបានបរិភោគ ឬផឹកដោយភ្លេចភ្លាំង ការបួសរបស់គេនៅតែត្រឹមត្រូវ ហើយគ្មានបាបកម្មឡើយ។

“ជនណាហើយបានភ្លេចខណៈដែលរូបគេជាអ្នកដែលបួស ហើយគេបានបរិភោគ ឬផឹកនោះ ចូរឲ្យគេបន្តការបួសរបស់គេចុះ។ តាមពិត អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ផ្ដល់អាហារ និងទឹកផឹកដល់រូបគេ។”

រាយការណ៍ដោយ ពូខរី (១៩៣៣) និង មូស្លីម (១១៥៥)

ទង្វើមួយចំនួនទោះបីមិនមែនជាការញ៉ាំតាមមាត់ដោយផ្ទាល់ ក៏ប៉ុន្តែវាមានអត្ថន័យដូចគ្នាដែរ ព្រោះវាផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមដល់រាងកាយ។ ក្នុងនោះរួមមាន៖

  • ការចាក់សេរ៉ូម ឬថ្នាំបំប៉ន៖ ការប្រើវិធីណាមួយដែលផ្តល់ថាមពល និងសារធាតុចិញ្ចឹមដល់រាងកាយ ជំនួសការបរិភោគ។
  • ការបញ្ចូលឈាម៖ ឈាមគឺជាសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏ចម្បងសម្រាប់សារពាង្គកាយ ដូច្នេះវាស្ថិតក្នុងច្បាប់ដូចការបរិភោគដែរ។
  • ការជក់បារីគ្រប់ប្រភេទ៖ ផ្សែងបារីចូលទៅក្នុងរាងកាយ ហើយត្រូវបានចាត់ទុកប្រៀបដូចជាការទទួលទានដែរ។

ការរួមភេទនៅពេលថ្ងៃនៃខែរ៉ម៉ាឌន ធ្វើឲ្យខូចបួស ទោះបីជាចេញទឹកកាម ឬមិនចេញក៏ដោយ។

ការធ្វើឱ្យចេញទឹកកាមដោយខ្លួនឯង (សម្រេចកាម) ឬតាមរយៈការស្ទាបអង្អែលដោយចេតនា នឹងធ្វើឲ្យខូចបួស។


ចំណុចគួរយល់ដឹង៖

  • ការយល់សប្តិសើម (Wet Dream)៖ វាមិនធ្វើឱ្យខូចបួសទេ ព្រោះវាកើតឡើងដោយអចេតនា។
  • ការថើបភរិយា៖ អនុញ្ញាតឲ្យធ្វើបាន ប្រសិនបើបុគ្គលនោះអាចគ្រប់គ្រង និងទប់អារម្មណ៍ខ្លួនឯងបាន។ ប៉ុន្តែបើខ្លាចថាមិនអាចទប់អារម្មណ៍បាន គួរតែចៀសវាង ដើម្បីការពារការបួសរបស់ខ្លួន។

ការក្អួតដោយចេតនា (ដូចជាការលូកដៃក្នុងបំពង់ក) ធ្វើឲ្យខូចបួស។ រីឯអ្នកដែលក្អួតដោយអចេតនា (ដូចជាឈឺ ឬមានផ្ទៃពោះ) បួសរបស់គេនៅតែត្រឹមត្រូវ។

“ជនណាដែលក្អួតដោយអចេតនា គឺមិនតម្រូវឲ្យគេបួសសងឡើយ។ តែជនណាដែលក្អួតដោយចេតនា ចូរឲ្យគេបួសសងឡើងវិញ។”

រាយការណ៍ដោយ តៀរមីហ្ស៊ី (៧២០) និង អាពូហ្ទាវូទ (២៣៨០)

នៅពេលដែលស្ត្រីមានឈាមរដូវ ឬឈាមក្រោយឆ្លងទន្លេ (នីហ្វាស) ធ្លាក់មកនៅពេលថ្ងៃ ការបួសរបស់នាងនឹងត្រូវខូចភ្លាមៗ។ នាងត្រូវតែឈប់បួស ហើយត្រូវបួសសងវិញនៅពេលក្រោយ។

“តើពុំមែនទេឬ នៅពេលដែលនាងមករដូវ នាងមិនត្រូវសឡាត និងមិនត្រូវបួសនោះ។”

រាយការណ៍ដោយ ពូខរី (១៩៥១)

ចំណាំ៖

ឈាមដែលចេញមកដោយសារជំងឺ (មិនមែនជាឈាមរដូវ ឬឈាមនីហ្វាស) គឺមិនធ្វើឲ្យខូចបួសនោះទេ ហើយស្ត្រីអាចបន្តការបួសរបស់នាងបាន។

ការបង្ហោះពាក់ព័ន្ធ :

Post a Comment