មេរៀន៖ ភាពឃូសុ (ស្មឹងស្មាធ) នៅក្នុងសឡាត
ខ្លឹមសារ និងគន្លឹះដើម្បីទទួលបានការផ្ចង់អារម្មណ៍ក្នុងការសឡាត
គោលបំណងនៃមេរៀន
- ១. ដឹងពីអត្ថន័យនៃភាពឃូសុ (ស្មឹងស្មាធ) នៅក្នុងសឡាត។
- ២. យល់ដឹងពីមធ្យោបាយទាំងឡាយដែលជួយឲ្យមានភាពឃូសុនៅក្នុងសឡាត។
តើអ្វីទៅជាភាពឃូសុ?
ភាពឃូសុគឺជាធាតុពិត និងជាខ្លឹមសារនៃការសឡាត។ មានន័យថា អ្នកដែលសឡាតត្រូវដាក់ចិត្តរបស់គេនៅចំពោះមុខអល់ឡោះដោយបន្ទាបខ្លួន ឱនលំទោន ព្រមទាំងយល់ដឹងនូវអ្វីដែលខ្លួនកំពុងសូត្រ ទាំងអាយ៉ាត់ ការទូអាបួងសួង និងការហ្ស៊ីកៀររំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។
ភាពឃូសុគឺជាការគោរពសក្ការៈ (អ៊ីហ្ពាហ្ទាត់) ដ៏ប្រសើរបំផុតមួយ។ ហេតុនេះហើយទើបអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជាក់ថា វាគឺជាលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់អ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ៖
“បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿពិតជាទទួលបានជោគជ័យ គឺបណ្ដាអ្នកដែលមានចិត្ដនឹងនរ (ឃូសុ) ក្នុងការប្រតិបត្ដិសឡាតរបស់ពួកគេ។”
ជនណាដែលមានភាពឃូសុនៅក្នុងសឡាត រូបគេពិតជាបានភ្លក់រសជាតិដ៏ផ្អែមល្ហែមនៃការគោរពសក្ការៈ និងសេចក្តីជំនឿ។ ហេតុនេះហើយទើបរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖
«ការសឡាតបានធ្វើឱ្យភ្នែកខ្ញុំត្រជាក់។»
(ភាពត្រជាក់នៃភ្នែក គឺមានន័យថា ជាសេចក្តីអំណរ សុភមង្គល និងความสุขสูงสุด)
៥ វិធីសាស្រ្តដើម្បីទទួលបានភាពឃូសុ
តាមរយៈការរួសរាន់ធ្វើដំណើរទៅសឡាតនៅម៉ាស្ជិត (ចំពោះបុរស), ធ្វើនូវប្រការស៊ូណិតទាំងឡាយមុនសឡាត, ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលល្អស្អាតសមរម្យ និងដើរទៅកាន់សឡាតដោយភាពនឹងនរនិងស្ងៀមស្ងាត់។
គេមិនត្រូវសឡាតនៅពីមុខមានរូបភាព ឬសំឡេងរំខានឡើយ។ មិនត្រូវសឡាតខណៈដែលត្រូវការចូលបន្ទប់ទឹក, ឃ្លាន, ឬស្រេកទឹក។ ការធ្វើเช่นนี้គឺដើម្បីជម្រះចិត្តឲ្យជ្រះស្រឡះ និងផ្ដោតលើការសន្ទនាជាមួយព្រះជាម្ចាស់។
.jpeg)
ព្យាការី ﷺ បានប្រតិបត្តិសឡាតដោយមានភាពនឹងនរក្នុងពេលរូកុ និងស៊ូជោត រហូតទាល់តែឆ្អឹងទាំងឡាយត្រលប់មកកន្លែងដើមវិញ។ លោកបានហាមមិនឲ្យសឡាតលឿនប្រៀបដូចមាន់ចឹកស្រូវឡើយ។
“ចោរលួចដែលអាក្រក់ជាងគេបំផុត គឺអ្នកដែលលួចសឡាតរបស់ខ្លួន... គឺគេមិនបានបំពេញរូកុ និងស៊ូជោតរបស់គេឲ្យបានល្អនោះទេ។”
ត្រូវនឹកឃើញពីភាពធំធេង និងឧត្តុង្គឧត្តមរបស់អល់ឡោះ និងភាពតូចទាបរបស់ខ្លួន។ ត្រូវដឹងថាយើងកំពុងឈរនៅចំពោះមុខទ្រង់ សន្ទនាជាមួយទ្រង់ និងបួងសួងពីទ្រង់។ នឹកឃើញថា ទ្រង់ស្តាប់ឮយើង ប្រទានពរ និងឆ្លើយតបយើង។
“...ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងជួបម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញ។”
គម្ពីរគួរអានត្រូវបានបញ្ចុះដើម្បីឲ្យមនុស្សត្រិះរិះពិចារណាពីអត្ថន័យរបស់វា។
“នេះគឺជាគម្ពីរដ៏មានពរជ័យដែលយើងបានបញ្ចុះវាឲ្យអ្នក ដើម្បីឲ្យពួកគេត្រិះរិះពិចារណាចំពោះអាយ៉ាត់ៗរបស់វា...”
តើធ្វើដូចម្តេចទើបអាចត្រិះរិះពិចារណាបាន?
គឺត្រូវតែដឹងពីអត្ថន័យនៃអ្វីដែលកំពុងសូត្រ។ នៅពេលដែលយល់អត្ថន័យ នោះយើងនឹងអាចឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពរបស់ខ្លួន ហើយជាហេតុធ្វើឲ្យមានភាពឃូសុ បន្ទាបខ្លួន និងអាចស្រក់ទឹកភ្នែកដោយសារឥទ្ធិពលនៃអាយ៉ាត់នោះ។
