សាសនាឥស្លាមបង្គាប់ប្រើឲ្យធ្វើការជូតលើស្រោមជើង ស្បែកជើងឃ្លុប និងបង់រុំ។ ហើយក៏បានបង្គាប់ប្រើឲ្យធ្វើការតាយ៉ាំមុមផងដែរ នៅក្នុងករណីជាក់លាក់ ដើម្បីជួយសម្រួល និងបន្ធូរបន្ថយចំពោះបុគ្គលដែលត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចត្រូវទទួលខុសត្រូវ។ នៅក្នុងមេរៀននេះ អ្នកនឹងសិក្សាពីក្បួនច្បាប់នៃការជូតលើស្រោមជើង ស្បែកជើងឃ្លុប និងបង់រុំ ហើយអ្នកក៏នឹងសិក្សាអំពីការតាយ៉ាំមុម និងរបៀបនៃការតាយ៉ាំមុមផងដែរ។
- យល់ដឹងពីករណីនៃការជូតលើស្រោមជើង និងស្បែកជើងឃ្លុប
- យល់ដឹងពីក្បួនច្បាប់នៃការជូតលើបង់រុំ
- យល់ដឹងពីការតាយ៉ាំមុម និងរបៀបនៃការតាយ៉ាំមុម
ការជូតលើស្រោមជើង និងស្បែកជើងឃ្លុប
ក្នុងចំណោមការអនុគ្រោះរបស់សាសនាឥស្លាម គឺសាសនានេះបានអនុញ្ញាតឲ្យជនមូស្លីមអាចធ្វើការជូតទៅលើស្រោមជើង ឬស្បែកជើងឃ្លុបរបស់ខ្លួនបាននៅពេលយកទឹកវូហ្ទុជំនួសឲ្យការលាងជើងទាំងពីរ ដោយគ្រាន់តែផ្សើមដៃរបស់គេនឹងទឹក រួចយកទៅជូតពីលើស្រោមជើង ឬស្បែកជើងឃ្លុបដែលគេពាក់គ្របជិតជើងទាំងពីររបស់គេនោះ ដោយភ្ជាប់ជាមួយនឹងលក្ខខណ្ឌមួយចំនួន។
តើពេលណាដែលគេបង្គាប់ប្រើឲ្យធ្វើការជូតលើស្បែកជើងឃ្លុប?
គេបង្គាប់ប្រើឲ្យជូតលើស្បែកជើងឃ្លុបនិងស្រោមជើងនៅពេលដែលគេយកវូហ្ទុ ប្រសិនបើរូបគេបានពាក់វា(ស្បែកជើងឃ្លុប ឬស្រោមជើង)ក្នុងពេលដែលគេមានភាពជ្រះស្អាតពីហាហ្ទាសធំ ឬហាហ្ទាសតូច(បានងូតទឹកសម្អាតកាយ ប្រសិនបើគេមានហាហ្ទាសធំ និងបានយកទឹកវូហ្ទុ ប្រសិនបើគេមានហាហ្ទាសតូច)។
រយៈពេលនៃការជូតលើស្បែកជើងឃ្លុប និងស្រោមជើង
មួយថ្ងៃមួយយប់(២៤ម៉ោង)សម្រាប់អ្នកមិនធ្វើដំណើរ
បីថ្ងៃបីយប់(៧២ម៉ោង)សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរ
ការជូតលើស្បែកជើងឃ្លុប និងស្រោមជើង គឺត្រឹមត្រូវតែចំពោះការយកវូហ្ទុប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯនៅក្នុងការងូតទឹកសម្អាតខ្លួនពីជូនុបវិញ គឺចាំបាច់(វ៉ាជិប)ត្រូវលាងជើងទាំងពីរគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់(មិនអាចជំនួសដោយការជូតបានឡើយ)។
ពេលវេលានៃការជូតលើស្បែកជើងឃ្លុបនិងស្រោមជើង គឺចាប់ផ្ដើមរាប់ចាប់ពីពេលជូតលើកទីមួយក្រោយពេលដែលគេមានហាហ្ទាស(ដាច់ទឹកវូហ្ទុ ឬមានជូនុប)។
ការជូតលើបង់រុំរបួស
បង់រុំ គឺសំដៅលើអ្វីដែលគេដាក់លើឬរុំលើអវៈយវៈ(ដែលត្រូវយកវូហ្ទុ)នៅពេលដែលមានការរងរបួសដោយការបាក់ ឬក៏របួស ដើម្បីឲ្យឆាប់ជាសះស្បើយ និងកាត់បន្ថយការឈឺចុកចាប់។
គ្រប់គ្រាន់ហើយដោយគ្រាន់តែយកដៃដែលសើមជូតពីលើបង់រុំរបួសនៅពេលដែលតម្រូវឲ្យធ្វើដូច្នោះ ទោះបីជានៅក្នុងការយកវូហ្ទុ ឬក៏នៅក្នុងការងូតទឹកសម្អាតកាយពីជូនុបក៏ដោយ។
តើគេត្រូវជូតលើបង់រុំរបួសដោយរបៀបណា?
ចាំបាច់លើគេត្រូវលាងត្រង់កន្លែងដែលមិនមានបិទបង់រុំរបួស ហើយត្រូវជូតដោយដៃដែលផ្សើមដោយទឹកទៅលើកន្លែងដែលរុំដោយបង់រុំរបួសនោះ។
រយៈពេលនៃការជូតលើបង់រុំរបួស
ការជូតលើបង់រុំរបួសអាចបន្តជូតបានរហូត ដរាបណាគេចាំបាច់ត្រូវធ្វើដូច្នោះ ទោះបីជាយូរយ៉ាងណាក៏ដោយ តែចាំបាច់ត្រូវយកបង់រុំរបួសនោះចេញ ហើយលាងអវៈយវៈនោះដូចធម្មតានៅពេលដែលគេលែងត្រូវការវា(របួសជាសះស្បើយ)ហើយនោះ។
តាយ៉ាំមុម
នៅពេលដែលអ្នកមូស្លីមមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកនៅក្នុងការយកវូហ្ទុ ឬក៏មិនអាចងូតទឹកសម្អាតខ្លួនបានដោយសារមានជំងឺមិនអាចប៉ះទឹកបាន ឬគ្មានទឹក ឬក៏មានសម្រាប់គ្រាន់តែផឹកប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ គេបង្គាប់ប្រើឲ្យធ្វើការតាយ៉ាំមុមជាមួយនឹងទឹកស្អាត រហូតទាល់តែមានទឹក ឬក៏គេអាចប្រើប្រាស់ទឹកបានវិញ។
របៀបតាយ៉ាំមុម
១. ជនមូស្លីមត្រូវយកដៃទាំងពីររបស់គេទះទៅលើដីចំនួនមួយដងគត់
២. យកដៃទាំងពីរដែលជាប់ដោយធូលីនោះជូតទៅលើមុខ
៣. ជូតខ្នងដៃខាងស្ដាំដោយបាតដៃឆ្វេង រួចជូតខ្នងដៃឆ្វេងដោយដៃស្ដាំវិញ។
