មេរៀន៖ ជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរទាំងឡាយ
ជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមក គឺជាគោលគ្រឹះ (រូកុន) ដ៏សំខាន់មួយនៃជំនឿ (រូកុនអ៊ីម៉ាន់)។ មេរៀននេះនឹងណែនាំអ្នកអំពីអត្ថន័យ សារៈសំខាន់ ឈ្មោះគម្ពីរមួយចំនួន និងគោលជំហររបស់យើងចំពោះគម្ពីរទាំងនោះ។
អ្វីដែលអ្នកនឹងសិក្សា៖
- ១. និយមន័យ និងសារៈសំខាន់នៃជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរ។
- ២. គោលជំហររបស់មូស្លីមចំពោះគម្ពីរដែលមាននាពេលបច្ចុប្បន្ន។
- ៣. កាតព្វកិច្ចចំពោះគម្ពីរគួរអាន (អាល់គួរអាន)។
១. និយមន័យ និងសារៈសំខាន់នៃជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរ
និយមន័យជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរ
គឺការជឿជាក់យ៉ាងដាច់ខាតថា អល់ឡោះជាម្ចាស់មាននូវគម្ពីរជាច្រើន ដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅកាន់បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដល់មនុស្សលោក។ គម្ពីរទាំងនោះគឺជាបន្ទូលពិតរបស់អល់ឡោះ ដែលសក្តិសមនឹងទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ទុកនូវសេចក្តីពិត ពន្លឺ ការចង្អុលបង្ហាញ និងសុភមង្គលសម្រាប់មនុស្សทั้งក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។
សារៈសំខាន់នៃជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរ
ជំនឿនេះជាគោលគ្រឹះ (រូកុន) មួយនៃជំនឿ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖
“ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកមានជំនឿលើអល់ឡោះ អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងគម្ពីរដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយនិងគម្ពីរដែលទ្រង់បានបញ្ចុះពីមុនមក។”
ទ្រង់បង្គាប់ឲ្យមានជំនឿលើទ្រង់ អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ គម្ពីរគួរអាន (ដែលបញ្ចុះលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ) និងបណ្តាគម្ពីរមុនៗផងដែរ។
ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍អំពីជំនឿថា៖
“អ្នកត្រូវជឿចំពោះអល់ឡោះ បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ បណ្តាគម្ពីររបស់ទ្រង់ បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ជឿចំពោះថ្ងៃបរលោក និងជឿថាវាសនាល្អ និងវាសនាអាក្រក់ គឺត្រូវបានកំណត់រួច។”
២. ចំពោះបណ្តាគម្ពីរទាំងឡាយផ្ទុកទៅដោយអ្វីខ្លះ?
- ១. ការបញ្ចុះពីអល់ឡោះ៖ មានជំនឿថា គម្ពីរទាំងនោះ គឺត្រូវបានបញ្ចុះមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់យ៉ាងពិតប្រាកដ។
- ២. បន្ទូលរបស់អល់ឡោះ៖ មានជំនឿថា គម្ពីរទាំងនោះ គឺជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ។
- ៣. ឈ្មោះគម្ពីរ៖ មានជំនឿចំពោះគម្ពីរដែលអល់ឡោះបានដាក់ឈ្មោះ ដូចជា គម្ពីរគួរអាន (បញ្ចុះលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ), គម្ពីរតាវរ៉ត (បញ្ចុះលើព្យាការីមូសា), និងគម្ពីរអ៊ីញ្ជីល (បញ្ចុះលើព្យាការីអ៊ីសា)។
- ៤. ព័ត៌មានក្នុងគម្ពីរ៖ ជឿជាក់ព័ត៌មានក្នុងគម្ពីរជំនាន់មុន ដែលគម្ពីរគួរអាន ឬស៊ុណ្ណះបញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវ។ បដិសេធអ្វីដែលគម្ពីរគួរអាន ឬស៊ុណ្ណះបញ្ជាក់ថាមិនត្រឹមត្រូវ។ នៅស្ងៀមចំពោះអ្វីដែលគ្មានការបញ្ជាក់។
៣. គោលជំហរចំពោះបណ្តាគម្ពីរមុនៗ
អ្នកមូស្លីមជឿថា គម្ពីរតាវរ៉ត (ដែលបញ្ចុះលើព្យាការីមូសា) និងគម្ពីរអ៊ីញ្ជីល (ដែលបញ្ចុះលើព្យាការីអ៊ីសា) ដើមឡើយជាសេចក្តីពិតពីអល់ឡោះ ផ្ទុកនូវច្បាប់ ការប្រៀនប្រដៅ និងដំណឹងល្អ។
ការកែប្រែគម្ពីរ
អល់ឡោះបានប្រាប់ក្នុងគម្ពីរគួរអានថា ពួកអះលីគីតាប (យូដា និងគ្រឹស្ទាន) បានកែប្រែគម្ពីររបស់ពួកគេ ដោយបន្ថែម និងដកចេញតាមទំនើងចិត្ត។ ដូចនេះ ធាតុដើមនៃគម្ពីរទាំងនោះភាគច្រើនមិនសេសសល់ឡើយ។
គម្ពីរតាវរ៉តបច្ចុប្បន្ន៖ ពុំមែនជាគម្ពីរតាវរ៉តដើមដែលបញ្ចុះលើព្យាការីមូសាទេ ព្រោះពួកយូដាបានកែប្រែ និងបំភាន់ច្បាប់ជាច្រើន។ អល់ឡោះមានបន្ទូល៖
“...នៅក្នុងចំណោមពួកគេ(អះលីគីតាប) គឺមានក្រុមមួយដែលរលាស់អណ្ដាតរបស់ពួកគេក្នុងការសូត្រគម្ពីរ(តាវរ៉ត)ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកស្មានថា វាជាផ្នែកមួយនៃគម្ពីរ។ តែតាមពិត វាមិនមែនជាផ្នែកមួយនៃគម្ពីរឡើយ...”
គម្ពីរអ៊ីញ្ជីលបច្ចុប្បន្ន៖ ក៏ពុំមែនជាគម្ពីរអ៊ីញ្ជីលដើមដែលបញ្ចុះលើព្យាការីអ៊ីសាដែរ ព្រោះពួកណាសរ៉នី(គ្រឹស្ទាន)បានកែប្រែវា។ អល់ឡោះមានបន្ទូលអំពីពួកគេ៖
“...ពួកគេបានភេ្លច(បោះបង់ចោល)មួយចំណែកពីអ្វីដែលគេបានរំលឹកពួកគេពីវា។ ហើយយើងបានធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាសត្រូវនឹងគ្នា និងស្អប់ខ្ពើមគ្នារហូតដល់ថ្ងៃបរលោក...”
អាស្រ័យហេតុនេះ "ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ" បច្ចុប្បន្ន (សម្ព័ន្ធមេត្រីចាស់ និងថ្មី) ផ្ទុកនូវគោលជំនឿខុសឆ្គង ព័ត៌មានមិនពិត និងរឿងភូតកុហកជាច្រើន។
៤. កាតព្វកិច្ចចំពោះគម្ពីរគួរអាន (អាល់គួរអាន)
១. ក្តីស្រឡាញ់ និងការលើកតម្កើង
ត្រូវស្រឡាញ់ លើកតម្កើង និងឲ្យតម្លៃគម្ពីរគួរអាន ព្រោះជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះដ៏មហាខ្ពង់ខ្ពស់ ជាពាក្យពេចន៍ដ៏ត្រឹមត្រូវ និងប្រសើរបំផុត។
២. ការសូត្រ និងការត្រិះរិះ
ត្រូវសូត្រ អាន និងត្រិះរិះពិចារណាអត្ថន័យនៃអាយ៉ាត់ និងស៊ូរ៉ោះ សញ្ជឹងគិតពីដំបូន្មាន ដំណឹង និងរឿងរ៉ាវ ហើយយកមកអនុវត្តក្នុងជីវិត។
៣. ការអនុវត្តតាម
ត្រូវអនុវត្តតាមបទបញ្ញត្តិ គោរពក្បួនច្បាប់ ចៀសវាងបម្រាម ប្រកាន់ខ្ជាប់សីលធម៌ និងយកគម្ពីរគួរអានធ្វើជាមាគ៌ាជីវិត។
នៅពេលគេសួរ អាអ៊ីស្ហះ (រទអ) អំពីសីលធម៌របស់ព្យាការី ﷺ គាត់ឆ្លើយថា៖
“សីលធម៌របស់លោក គឺគម្ពីរគួរអាន។”
អត្ថន័យគឺ៖ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ អនុវត្តទាំងស្រុងតាមគម្ពីរគួរអានក្នុងជីវិត ទង្វើ និងពាក្យសម្តី។ លោកជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់យើង ដូចអល់ឡោះមានបន្ទូល៖
“ជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកមានអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកណាដែលសង្ឃឹមថានឹងបានជួបអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ហើយនិងបានរំលឹកចំពោះអល់ឡោះយ៉ាងច្រើន។”
ការសម្រួលដល់ការទន្ទេញ និងសូត្រគម្ពីរគួរអានទូទាំងពិភពលោក ទោះអ្នកទន្ទេញមានភាសា និងស្ថានភាពខុសគ្នាក៏ដោយ គឺជាភស្តុតាងនៃការថែរក្សារបស់អល់ឡោះចំពោះគម្ពីរដ៏អស្ចារ្យនេះ។
៥. លក្ខណៈពិសេសរបស់គម្ពីរគួរអាន
គម្ពីរគួរអាន ជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះដែលបញ្ចុះលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ។ វាជាមគ្គុទ្ទេសក៍ក្នុងលោកិយ និងជាមូលហេតុនៃជោគជ័យនៅថ្ងៃបរលោក។ គម្ពីរនេះមានលក្ខណៈពិសេសជាច្រើន៖
គម្ពីរគួរអានបញ្ជាក់ និងពង្រឹងអ្វីដែលចែងក្នុងគម្ពីរមុនៗ ទាក់ទងនឹងការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់។ អល់ឡោះមានបន្ទូល៖
“ហើយយើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានឱ្យអ្នកយ៉ាងពិតប្រាកដ ដើម្បីបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរពីមុនមក និងបពា្ជក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនៃគម្ពីរទាំងនោះ។”
“ដើម្បីបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរពីមុនមក” គឺស្របនឹងដំណឹង និងជំនឿក្នុងគម្ពីរមុនៗ។ “និងបពា្ជក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនៃគម្ពីរទាំងនោះ” គឺជាការបញ្ជាក់ និងជាសាក្សីលើគម្ពីរមុនៗ។
មនុស្សលោកទាំងអស់ ទោះភាសា ជាតិសាសន៍ ឬសម័យកាលណាក៏ដោយ ត្រូវមានជំនឿ និងអនុវត្តតាមគម្ពីរគួរអាន។ ខុសពីគម្ពីរមុនៗដែលសម្រាប់ក្រុម និងសម័យកាលជាក់លាក់។ អល់ឡោះមានបន្ទូល៖
“ហើយគម្ពីរគួរអាននេះត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យខ្ញុំ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដើម្បីដាស់តឿនព្រមានដល់ពួកអ្នក និងជនទាំងឡាយណាដែលគម្ពីរគួរអានបានទៅដល់គេ។”
អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ធានាថែរក្សាគម្ពីរគួរអាន គ្មាននរណាអាចកែប្រែវាបានឡើយ។ អល់ឡោះមានបន្ទូល៖
“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាន ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងជាអ្នកថែរក្សាវា។”
ដូចនេះ ដំណឹងក្នុងគម្ពីរគួរអាន គឺត្រឹមត្រូវ និងចាំបាច់ត្រូវជឿជាក់។
៦. ផ្លែផ្កានៃជំនឿចំពោះបណ្តាគម្ពីរ
ជំនឿនេះផ្តល់នូវផ្លែផ្កាដ៏មានតម្លៃជាច្រើន៖
- ការដឹងពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់អល់ឡោះ៖ យល់ដឹងពីក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ដែលបានបញ្ចុះគម្ពីរចង្អុលបង្ហាញគ្រប់ប្រជាជាតិ ដើម្បីសុភមង្គលក្នុងលោកិយ និងបរលោក។
- ការដឹងពីគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះ៖ យល់ដឹងពីការចែងច្បាប់ដែលសមស្របតាមស្ថានភាព និងបុគ្គលិកលក្ខណៈនៃក្រុមនីមួយៗ។ ដូចទ្រង់មានបន្ទូល៖ “រាល់ៗប្រជាជាតិក្នុងចំណោមពួកអ្នក យើងបានបង្កើតច្បាប់ និងមាគ៌ាយ៉ាងច្បាស់លាស់។” (អាល់ម៉ាអ៊ីហ្ទះ៖ ៤៨)
- ការដឹងគុណចំពោះអល់ឡោះ៖ ដឹងគុណចំពោះពរជ័យនៃការបញ្ចុះគម្ពីរទាំងនេះ ដែលជាពន្លឺចង្អុលបង្ហាញ។ ត្រូវអរព្រះគុណទ្រង់ចំពោះពរជ័យដ៏ធំធេងនេះ។