ជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក

មេរៀន ជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក

ថ្ងៃបរលោក គឺជាថ្ងៃដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់បង្កើតមនុស្សឲ្យរស់ឡើងវិញចេញពីផ្នូរ។ បន្ទាប់មក ទ្រង់ជំនុំជម្រះពួកគេ និងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។ ហើយជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក គឺជាគោលគ្រឹះមួយក្នុងចំណោមគោលគ្រឹះនៃជំនឿ។

នៅក្នុងមេរៀននេះ អ្នកនឹងសិក្សាពី៖

1. ដឹងពីអត្ថន័យនៃថ្ងៃបរលោក និងគតិបណ្ឌិតចំពោះវត្តមាននៃថ្ងៃនេះ

2. ដឹងពីសញ្ញាសម្គាល់មួយចំនួននៃថ្ងៃបរលោក

3. ដឹងពីចំណុចសំខាន់មួយចំនួនទាក់ទងនឹងថ្ងៃបរលោក

និយមន័យជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក

គឺការជឿជាក់យ៉ាងដាច់ខាតថា ពិតណាស់អល់ឡោះនឹងបង្កើតមនុស្សឲ្យរស់ឡើងវិញចេញពីផ្នូរ បន្ទាប់មក ជំនុំជម្រះពួកគេ និងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យក្រុមអ្នកឋានសួគ៌បានស្ថិតនៅកន្លែងរបស់ពួកគេ គឺឋានសួគ៌ ចំណែកឯក្រុមអ្នកឋាននរក បានស្ថិតនៅកន្លែងរបស់ពួកគេដូចគ្នាដែរ គឺឋាននរក។

ហើយជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក គឺជាគោលគ្រឹះមួយក្នុងចំណោមគោលគ្រឹះនៃជំនឿ(រូកុនអ៊ីម៉ាន់)។ ដូច្នេះ ជំនឿរបស់គេមិនត្រឹមត្រូវឡើយ លុះត្រាតែគេមានជំនឿនឹងថ្ងៃបរលោក។

“ប៉ុន្ដែអំពើល្អនោះ គឺជនណាដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក”។

គម្ពីរគួរអាន, អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ៖១៧៧

សញ្ញាសម្គាល់ថ្ងៃបរលោក

ក្នុងចំណោមជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោកនោះដែរ គឺត្រូវជឿចំពោះសញ្ញាសម្គាល់ទាំងឡាយរបស់វា ដែលជាហេតុការណ៍កើតឡើងមុនថ្ងៃបរលោកមកដល់។ សញ្ញាទាំងនេះបែងចែកជាពីរប្រភេទ៖

គឺសញ្ញាទាំងឡាយដែលកើតមានមុនថ្ងៃបរលោកផ្សេងៗគ្នា ដូចជា នៅពេលដែលអ្នកក្រខ្សត់គ្មានស្បែកជើង និងសម្លៀកបំពាក់ អ្នកគង្វាលចៀមប្រកួតប្រជែងគ្នាខាងគេហដ្ឋាន (មនុស្សវណ្ណៈទាបបំផុតក្លាយជាមេដឹកនាំ)។ ហាទីស្ហជីព្រីលបានបញ្ជាក់ថា ពេលព្យាការីត្រូវបានសួរពីសញ្ញារបស់វា លោកបានឆ្លើយថា៖ “នៅពេលដែលស្ត្រីជាទាសករគេប្រសូត្របានកូនជាចៅហ្វាយនាយរបស់នាង នៅពេលដែលអ្នកក្រខ្សត់គ្មានស្បែកជើង និងសម្លៀកបំពាក់ អ្នកគង្វាលចៀមប្រកួតប្រជែងគ្នាខាងគេហដ្ឋាន”។ (មូស្លីម៖៨)

គឺជាហេតុការណ៍ដ៏ធំធេងទាំងដប់ដែលលេចឡើងនៅពេលថ្ងៃបរលោកជិតមកដល់។ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា ថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ ទាល់តែបានឃើញសញ្ញាទាំងដប់នេះ៖ ផ្សែង, ហ្ទាច់ហ្ជាល, សត្វហ្ទាបហ្ពះ, ព្រះអាទិត្យរះពីទិសខាងលិច, ព្យាការីអ៊ីសា កូនប្រុសរបស់ ម៉ារយ៉ាំ ចុះមក, យ៉ាក់ជូច ម៉ាក់ជូច, និងមានសូរ្យគ្រាសចំនួនបីកន្លែង (ខាងកើត, ខាងលិច, ឧបទ្វីបអារ៉ាប់) និងភ្លើងដែលចេញពីប្រទេសយេម៉ែនបណ្តេញមនុស្សទៅកាន់កន្លែងប្រមូលផ្តុំ។ (មូស្លីម៖២៩០១)

តើជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោកផ្ទុកទៅដោយអ្វីខ្លះ?

គឺជាការធ្វើឲ្យអ្នកស្លាប់រស់ឡើងវិញ និងត្រឡប់វិញ្ញាណទៅកាន់រាងកាយវិញ។ មនុស្សលោកទាំងអស់នឹងឈរនៅចំពោះមុខព្រះជាម្ចាស់ដោយគ្មានស្បែកជើងពាក់ និងគ្មានសម្លៀកបំពាក់។ ជំនឿនេះមានភស្តុតាងក្នុងគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះ។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖ “បន្ទាប់មក ពួកអ្នកពិតជាស្លាប់... បន្ទាប់មក ពួកអ្នកពិតជានឹងត្រូវគេធ្វើឱ្យរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃបរលោក”។ (អាល់មុមីនូន៖១៥-១៦)

អល់ឡោះនឹងជំនុំជម្រះគ្រប់ទង្វើ។ អ្នកមានជំនឿនឹងងាយស្រួល ចំណែកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើស្ហ៊ីរិកនឹងជួបការលំបាក។ ទង្វើនឹងត្រូវថ្លឹងលើជញ្ជីងយុត្តិធម៌។ បើទង្វើល្អធ្ងន់ជាង នឹងបានចូលឋានសួគ៌ តែបើទង្វើអាក្រក់ធ្ងន់ជាង នឹងត្រូវចូលឋាននរក។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖ “ហើយយើងនឹងដាក់ជញ្ជីងយុត្ដិធម៌នៅថ្ងៃបរលោក។ ដូចេ្នះ គ្រប់ៗរូបនឹងមិនត្រូវគេបំបាត់អ្វី...ឡើយ”។ (អាល់ អាំពីយ៉ាក៖៤៧)

ឋានសួគ៌៖ គឺជាឋានបរមសុខអមតៈដែលអល់ឡោះរៀបចំសម្រាប់អ្នកមានជំនឿ និងកោតខ្លាចទ្រង់។ នៅទីនោះមានគ្រប់លាភសក្ការៈដែលមនុស្សប្រាថ្នា។
ឋាននរក៖ គឺជាឋានដាក់ទណ្ឌកម្មអមតៈដែលអល់ឡោះរៀបចំសម្រាប់ពួកគ្មានជំនឿ។ នៅទីនោះមានទណ្ឌកម្ម និងការឈឺចាប់ដែលនឹកស្មានមិនដល់។

ពួកយើងមានជំនឿថាសេចក្ដីស្លាប់គឺពិត ហើយអ្នកស្លាប់នឹងផ្លាស់ទៅកាន់ឋានបរលោក។ មានភស្តុតាងជាច្រើនបញ្ជាក់ពីទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរសម្រាប់អ្នកធ្វើបាប និងបរមសុខសម្រាប់អ្នកធ្វើល្អ។ នេះជាពិភពអាថ៌កំបាំងដែលខួរក្បាលមនុស្សមិនអាចយល់ពីធាតុពិតរបស់វាបានឡើយ។ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា សត្វពាហនៈអាចឮទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរបាន តែមនុស្សមិនអាចឮទេ ព្រោះជាហ៊ិកម៉ាត់ (គតិបណ្ឌិត) របស់អល់ឡោះ ដើម្បីកុំអោយមនុស្សលែងបញ្ចុះសពគ្នា។

اللهم إنا نسألك الجنة وما قرّب إليها من قول وعمل، ونعوذ بك من النار وما قرّب إليها من قول وعمل

“ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំសុំពីទ្រង់នូវឋានសួគ៌ និងប្រការទាំងឡាយដែលនាំឲ្យខិតទៅជិតឋានសួគ៌ មិនថាពាក្យសម្តី ឬទង្វើ។ ហើយខ្ញុំសុំពីទ្រង់ សូមទ្រង់មេត្តាបញ្ចៀសរូបខ្ញុំពីឋាននរក និងប្រការទាំងឡាយដែលនាំឲ្យខិតទៅជិតឋាននរក មិនថាពាក្យសម្តី ឬទង្វើ”។

ភស្តុតាងពីគម្ពីរគួរអាន អំពីការបង្កើតឲ្យរស់ឡើងវិញ

១. អ្នកដែលបង្កើតដំបូង ក៏អាចបង្កើតជាថ្មីได้

អល់ឡោះដែលបានបង្កើតមនុស្សលោកកាលពីដំបូងពីភាពទទេ គឺពិតជាមានសមត្ថភាពក្នុងការបង្កើតពួកគេសាជាថ្មីម្តងទៀត។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ “ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖ អ្នកដែលធ្វើឱ្យវារស់ឡើងវិញនោះ គឺអ្នកដែលបានបង្កើតវាពីដំបូង...”។ (យ៉ាស៊ីន៖៧៩)

២. ការធ្វើអោយដីដែលងាប់រស់ឡើងវិញ

ដីដែលស្ងួតហួតហែង ពេលទទួលបានទឹកភ្លៀង ក៏មានជីវិត និងដុះរុក្ខជាតិឡើងវិញ។ អ្នកដែលមានសមត្ថភាពធ្វើអោយដីរស់ឡើងវិញ ក៏មានសមត្ថភាពធ្វើអោយអ្នកស្លាប់រស់ឡើងវិញដែរ។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ “...ហើយយើងបានធ្វើឱ្យដីដែលស្លាប់(គ្មានជីជាតិ)មានជីវិត(មានជីជាតិ)ឡើងវិញដោយសារវា(ទឹកភ្លៀង)។ ដូច្នោះដែរ យើងបានធ្វើឱ្យពួកអ្នករស់ឡើងវិញ(នៅថ្ងៃបរលោក)”។ (កហ្វ៖៩-១១)

៣. ការបង្កើតរបស់ធំជាង គឺបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពបង្កើតរបស់តូចជាង

អល់ឡោះបានបង្កើតមេឃ និងផែនដីដ៏ធំធេង។ ដូច្នេះ ការបង្កើតឆ្អឹងដែលពុកផុយអោយរស់ឡើងវិញ គឺពិតជារឿងងាយស្រួលសម្រាប់ទ្រង់។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ “តើអ្នកដែលបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីមិនមែនជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពលើការបង្កើតឱ្យដូចពួកគេទេឬ? ...”។ (យ៉ាស៊ីន៖៨១)

ផ្លែផ្កានៃជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោក

១. ជំរុញអោយសាងអំពើល្អ

ជំនឿនេះមានឥទ្ធិពលខ្លាំងក្នុងការណែនាំ និងជំរុញជនមូស្លីមអោយប្រកាន់ខ្ជាប់ទង្វើកុសល, កោតខ្លាចអល់ឡោះ និងឃ្លាតឆ្ងាយពីអំពើអាក្រក់។

២. ដាស់រំលឹកពីជីវិតពិត

ដាស់តឿនអ្នកដែលមមាញឹកនឹងលោកិយអោយដឹងថា ជីវិតនេះខ្លីណាស់ ហើយបរលោកទើបជាឋានអមតៈ ដែលជំរុញអោយពួកគេត្រៀមខ្លួន។

៣. ធ្វើអោយចិត្តស្ងប់

ធ្វើអោយមនុស្សមានចិត្តនឹងនរ ព្រោះដឹងថាការពិតនឹងមិនបាត់បង់ឡើយ។ អ្នកដែលត្រូវគេបំពាន នឹងទទួលបានយុត្តិធម៌នៅថ្ងៃបរលោកវិញ។

ការបង្ហោះពាក់ព័ន្ធ :